11 Οκτ 2011

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ






" Πρέπει να απελευθερώσουμε τους εαυτούς μας,
  από τη φυλακή των υποθέσεων και της πολιτικής".
                                                                        Επίκουρος


                      
Στην καθημερινότητα μας την δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα,η ευχαρίστηση τείνει να πάρει
μορφή αμαρτίας και έχει αρχίσει να καλύπτεται από το πέπλο της ενοχής.
Μέσα στον άνισο καταμερισμό της ευμάρειας,σμιλεύονται  ψυχές στερημένες και φθονερές.

Μια φορά είχα δει έναν άνθρωπο θύμα της πολιομυελίτιδας.
Δυσκολευόταν να σταθεί όρθιος και το μικρό του χωράφι το σκάλιζε πεσμένος στα τέσσερα.
Όταν τον ρώτησαν "Παππού ποια είναι η μεγαλύτερη αμαρτία ;"αυτός ο σακατεμένος
και "αμόρφωτος" άνθρωπος απάντησε :
"Το παράπονο.Γιατί γεμίζει την ψυχή σου φθόνο".

Πλεκόμαστε ολοένα και περισσότερο στα αόρατα δίχτυα.
Καθρεφτιζόμαστε στον καθρέφτη της δυσαρέσκειας.
Ξεχνάμε την ευγνωμοσύνη.Και ξεχνάμε την ευχαρίστηση.
Η ευχαρίστηση δεν είναι ένα αγαθό που συσχετίζεται απαραιτήτως με το χρήμα.
Η ευχαρίστηση σχετίζεται με την αγάπη.

Κόντρα στο πνεύμα των καιρών κάντε καθημερινά κάτι που σας ευχαριστεί.
Οτιδήποτε είναι αυτό.Φανείτε συνεπής.Μην αναβάλλετε την ευχαρίστηση.
Δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο.Είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας.
Δεσμευτείτε απέναντι στον εαυτό σας.
Κάντε καθημερινά κάτι ωραίο,κάτι απλό,μα αληθινό.
Εξασκηθείτε στην τέχνη της ευχαρίστησης.
Στην διανοητική αρρώστια που εξαπλώνεται με κύρια χαρακτηριστικά της τον φόβο
και την ανυπέρβλητη δυσκολία,εμείς πρέπει να ασχολούμεθα με την θεραπεία της ζωής
μας.
Η ευχαρίστηση κατακτά την δυσαρέσκεια.
Οι μικρές δόσεις ευχαρίστησης χαροποιούν τους ανθρώπους.
Δίνουν μια ώθηση θετικής ισχύος.
Η ευχαρίστηση ενδυναμώνει την ψυχή μας.Και οφείλουμε να είμαστε πιο δυνατοί από ποτέ.


"Ο,τι είμαστε σήμερα προέρχεται από τις σκέψεις του χθες.
Και οι τωρινές μας σκέψεις χτίζουν την αυριανή ζωή μας.
Η ζωή μας είναι δημιούργημα του μυαλού μας".
                                                                                               Βούδας






Ζωγραφιά :
Amanda Vissell

Δεν υπάρχουν σχόλια: