2 Ιουλ 2011

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ





"Οι λέξες ! Οι λέξες ! Άλλη σωτηρία δεν υπάρχει !
  Δέν έχω στην εξουσία μου παρά 24 μολυβένια στρατιωτάκια,
  θα κηρύξω επιστράτεψη,θα σηκώσω στρατό,θα νικήσω το θάνατο !"
                                                                                           Νίκος Καζαντζάκης




'Ει,εσείς άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών
που ξεχαστήκατε στην Ωγυγία,
στα χάδια της Καλυψούς νωχελικά αφημένοι.
Εσείς που πλανευτήκατε από το τραγούδι των Σειρήνων,
ξεχνώντας την Ιθάκη.
Ακούστε τα λόγια αυτού του ημιμαθούς,μήπως και θυμηθείτε ξανά ότι :
τη γλώσσα σας έδωσαν Ελληνική.
Γιατί σιωπάτε;

Πιστεύετε ότι η τέχνη σας και οι γνώσεις σας είναι κοινωνικά άχρηστες;
Πιστεύετε ότι η τέχνη σας δεν έχει καμία δύναμη μπροστά στη ρητορεία
των πολιτικών και των ηγεμόνων;
Ξεχάσατε ότι οι ηγεμόνες φοβούνται τους ποιητές;
Ξεχάσατε την αλήθεια ή γίνατε λιπόψυχοι;
Χρέος σας δεν είναι να βρείτε και να διατυπώσετε τους νόμους
που θα πλατύνουν πάνω σε αυτή την γη,τον κύκλο της Ελευθερίας μας;
Η τέχνη σας έχει ως σκοπό την ψυχαγωγία;
'Η η τέχνη σας έχει ως αποστολή να προβάλλει τις αιώνιες,
διαχρονικές ηθικές αξίες;

Ποιος είναι ο ρόλος της τέχνης σας αλήθεια ;
Να την περιφέρετε στα σαλόνια και να την εκποιείτε στις αγορές;
Ξεχνάτε ότι ένας από τους σημαντικότερους ρόλους της τέχνης,
είναι κι αυτός της ευαισθητοποίησης του πολίτη,
απέναντι στα σοβαρά κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα της εποχής του;

Πόσο βαθιά θάψατε την ευαισθησία σας και τη διορατικότητα σας,
εσείς που θα έπρεπε να είστε οι σεισμογράφοι της εποχής μας;
Παραδοθήκατε λοιπόν στον υλισμό και την κυνικότητα;
Μέσα σε αυτήν την ηθική κατάρρευση,και σεις θα εκτρέπεστε ηθικά,
ξεπουλώντας την υπεύθυνη καλλιτεχνική σας συνείδηση για εφήμερη δόξα;

Αν εσείς δεν μπείτε μπροστάρηδες,ποιος θα καλλιεργήσει και θα προάγει
το πνευματικό επίπεδο σε αυτόν τον τόπο;
Ποιος; Η τηλεόραση;
Δεν βλέπετε τι γίνεται γύρω σας;
Πότε περιμένετε να επεξεργαστείτε και να εκθέσετε τα γεγονότα;
Πότε;
Σε δέκα χρόνια από τώρα;


Αν αντί να ευαισθητοποιήσετε τον κόσμο όπως οφείλετε,
εσείς κρατάτε αποστάσεις,τότε δεν συμβάλλετε στο σκοταδισμό;

Τότε δεν βρίσκεστε μακράν του πραγματικού σας ρόλου;
Η τέχνη σας δεν έχει σκοπό να μεταδώσει προβληματισμούς και μηνύματα στο κοινό;
Ή ο μοναδικός της σκοπός είναι να προκαλέσει την αισθητική τέρψη
και να υπηρετήσει το Ωραίο;

Ποιο "Ωραίο" θα υπηρετήσετε όμως όταν γύρω μας εξαπλώνεται η ασχήμια;
Το Ωραίο στον κόσμο των Ιδεών;


Και ο κόσμος γύρω σας;
Σε αυτόν δεν θα έπρεπε να εστιάσετε;
Εδώ δεν ζείτε; Υπάρχετε; Έπαψε να καίει το αίμα σας; Είστε χλιαροί ;
Και αφού δεν είστε ούτε ζεστοί μα ούτε και κρύοι,μήπως ήρθε η ώρα
να σας ξεράσουμε από το στόμα μας;
Και ο αυτοσεβασμός σας; Υφίσταται;
'Η ο αυτοσεβασμός είναι μια έννοια ξεχασμένη,θαμμένη στα βιβλία σας;
Όταν αντικρίζετε τον εαυτό σας στο καθρέφτη είστε περήφανοι

για αυτό που βλέπετε;

32 είναι μονάχα εκείνοι που τόλμησαν να αρθρώσουν μια λέξη;
32 είναι μονάχα οι ακαδημαϊκοί και οι καλλιτέχνες

που υπάρχουν σε αυτή την χώρα;

Αν εσείς οι λίγοι,οι εκλεκτοί,οι άνθρωποι των γραμμάτων,
δεν μάχεστε κατά της κοινωνικής αδικίας,σκίστε όλα τα βιβλία που διαβάσατε.
Παραδώστε στις φλόγες τις βιβλιοθήκες σας,γιατί δεν έχουν για σας καμία
χρησιμότητα.
Τσάμπα μελετήσατε,τίποτα πραγματικά δεν κρατήσατε,κανένα από τα λόγια
των σοφών δεν έγινε κτήμα σας.

Θα κλείσω με την δήλωση του Σεφέρη κατά της δικτατορίας.
Και με την ευχή να ακούσω αντίστοιχες δηλώσεις
από τους πνευματικούς ανθρώπους της εποχής μου.
Δηλώσεις ενάντια στην νέα "δημοκρατική" δικτατορία που μας επιβάλλεται.
Έστω και μία φορά !


"Μολαταύτα, μήνες τώρα,αισθάνομαι μέσα μου και γύρω μου,
 ολοένα πιο επιτακτικά,το χρέος να πω ένα λόγο για τη σημερινή κατάστασή μας.
 Με όλη τη δυνατή συντομία,να τι θα έλεγα:
 Κλείνουν δυο χρόνια που μας έχει επιβληθεί ένα καθεστώς ολωσδιόλου αντίθετο
 με τα ιδεώδη για τα οποία πολέμησε ο κόσμος μας και τόσο περίλαμπρα

 ο λαός μας στον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο.
 Είναι μια κατάσταση υποχρεωτικής νάρκης,όπου όσες πνευματικές αξίες

 κατορθώσαμε να κρατήσουμε ζωντανές,με πόνους και με κόπους,
 πάνε κι αυτές να καταποντιστούν μέσα στα ελώδη στεκούμενα νερά. 
 Δε θα μου ήταν δύσκολο να καταλάβω πως τέτοιες ζημιές δε λογαριάζουν
 πάρα πολύ για ορισμένους ανθρώπους.
 Δυστυχώς δεν πρόκειται μόνον γι' αυτό τον κίνδυνο.
 Όλοι πια το διδάχτηκαν και το ξέρουν πως στις δικτατορικές καταστάσεις
 η αρχή μπορεί να μοιάζει εύκολη,όμως η τραγωδία περιμένει

 αναπότρεπτη στο τέλος.
 Το δράμα αυτού του τέλους μας βασανίζει, συνειδητά ή ασυνείδητα,
 όπως στους παμπάλαιους χορούς του Αισχύλου.
`Όσο μένει η ανωμαλία, τόσο προχωρεί το κακό.
 Είμαι ένας άνθρωπος χωρίς κανένα απολύτως πολιτικό δεσμό και,

 μπορώ να το πω,μιλώ χωρίς φόβο και χωρίς πάθος.  
 Βλέπω μπροστά μου τον γκρεμό όπου μας οδηγεί η καταπίεση
 που κάλυψε τον τόπο.
 Αυτή η ανωμαλία πρέπει να σταματήσει.Είναι εθνική επιταγή.
 

 Τώρα ξαναγυρίζω στη σιωπή μου.
 Παρακαλώ το Θεό να μη με φέρει άλλη φορά σε παρόμοια ανάγκη

 να ξαναμιλήσω."







 

Δεν υπάρχουν σχόλια: